نگاهی به جنگ جدید اقتصادی بر علیه چین؛

شمشیر اروپا در برابر نفس اژدها

با وجود اعلام آتش‌بس اقتصادی میان آمریکا و چین، دولت‌های اروپایی درصدد اعمال تحریم‌های جدید علیه کالاهای چینی هستند.

علی پازکیان

 

تامین 24 / با وجودی که تحلیلگران دنیا از خاموش شدن موقت جنگ تجاری چین و ترامپ سخن می‌گویند، اما به تازگی یک موضع‌گیری جدید از سوی سفیر چین در آلمان، شرایط را با دیگر با چالش روبرو ساخت.

اخیرا کارخانجات آلمانی در ادامه تحریم‌های آمریکا، از ارائه تجهیزات نسل پنجم تلفن همراه (5G)  به شرکت هواوی خودداری کرده‌اند. به دنبال این اقدام «وو کن»، سفیر چین در آلمان نیز خودروسازان آلمانی را تهدید به عدم همکاری از سوی شرکت های چینی کرده است.

وی در یک کنفرانس خبری رسمی اعلام کرد:«در صورتی که تصمیم شرکت‌های ارائه دهنده تجهیزات تلفن همراه با تایید دولت برلین همراه شود، دولت ما نیز بیکار نخواهد نشست. اگر این رویه ادامه یابد، شرکت‌های تولید کننده خودروی آلمان از این به بعد باید تولیدات خود را در کشوری غیر از چین پی بگیرند که حاصل به نفع هیچ یک از طرفین نخواهد بود.»

این مطلب در حالی مطرح می‌شود که هولدینگ فولکس واگن (شامل خودروهای فولکس، آئودی، پورشه، بوگاتی، لامبورگینی و...) و کمپانی‌های مرسدس بنز و ب‌ام‌و سرمایه‌گذاری‌های چند ده میلیارد دلاری برای تولید خودروهای خود در چین انجام داده‌اند. اما این تنها بخشی از این جنگ تجاری بزرگ و نامعلوم است. پیشتر نیز کارشناسان اقتصادی از بروز یک بحران همه‌جانبه از اجرای تصمیم جنجالی ترامپ خبر داده بودند.

 

جنگ نه چندان سرد

داستان جنگ تجاری ترامپ به تصمیم وی برای اعمال 34 میلیارد دلار تعرفه گمرکی بر واردات کالاهای چینی از 15 تیرماه سال قبل بازمی‌گردد. چهل و پنجمین رئیس جمهور آمریکا در تبلیغات انتخاباتی خود وعده داده بود سواستفاده‌های چین از «سامانه نابسامان بین‌المللی» و «روش‌های نامنصفانه» را از میان بردارد.

با اقدامات تلافی‌جویانه چین و چالش ایجاد شده برای کمپانی‌هایی نظیر هارلی داویدسون، ترامپ با تحریم همه‌جانبه کمپانی هواوی، تیر خلاص را به سمت پکن شلیک کرد. هواوی معتبرترین برند تمام چینی دنیاست و رئیس‌جمهور اقتصاد شناس آمریکا با تحریم آن، عملا راه استقلال صنعتی اژدها را گرفت.

پکن اما لازم نبود کار خاصی انجام دهد. بهره‌برداری از کارگران ارزان در آن سوی دنیا به رویه غالب کمپانی‌های بزرگ آمریکای واروپایی بدل گشته است. به این مفهوم که انتقال مواد خام به چین، هزینه تولید و فرآوری و سرانجام انتقال آن به سوی دیگر سیاره ارزان‌تر از تولید آن در خاک آمریکا (والبته اروپا) تمام می‌شود و افزایش تعرفه گمرکی بر کالاهای چینی با هدف انتقال این تولید به خاک آمریکا انجام شد...ولی آیا کمپانی‌های چند هزار میلیارد دلاری هم با تصمیم رئیس جمهور هماهنگ بودند؟

 

پاپوش چینی

تقریبا همه کفشهای موجود در بازار آمریکا وارداتی است، و ۷۲ درصد آن از چین میآید. با افزایش 25 درصدی تعرفه گمرکی بر کالاهای چینی، بار هزینه‌ها به یکباره بر روی دوش مصرف کنندگان افتاد و مثلا یک کفش صد دلاری به یکباره 125 دلار به فروش رسید!

افت فروش قابل پیش‌بینی، صدای تولیدکننده و مصرف‌کننده را همزمان به اعتراض بلند کرد. غولهای بازار کفش مانند آدیداس، نایک، دکتر مارتینز و یکصدوهفتاد شرکت دیگر می‌گفتند اجرایی شدن سیاست بومی‌سازی تولید  رئیس‌جمهور آمریکا نیازمند زمان است و به یکباره نمی‌توان میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری در چین را به خاک آمریکا منتقل کرد. مصرف‌کنندگان نیز معتقد بودند که بار این تقابل تنها و تنها بر دوش آنها قرار خواهد گرفت و شرکت‌های بزرگ فقط در سود ضرر خواهند کرد.

 

ضرر ملی

آمریکا هر سال معادل ۳۲۵ میلیارد دلار از چین کالا وارد میکند. مجموعه‌ای ناتمام از کالاهای گوناگون؛ از لوازم الکتریکی و مصرفی تا گوشت و میوه و سبزیجات یخزده. اتحادیه لباس و کفش آمریکا می‌گوید که یک خانواده چهار نفره سالی ۵۰۰ دلار فقط بابت افزایش قیمت پوشاک و کفش و وسایلی که به مسافرت مربوط میشود، ضرر کرده‌اند و کارشناسان اقتصادی رقم کلی ضرر چنین خانواری را در سال در حدود 2500 دلار ارزیابی می‌کنند.

پاسخ ترامپ در گام نخست، شعارهای ملی‌گرایانه و تولید محور بود و در ادامه دست به فرافکنی زد. وی با پاک کردن صورت مساله، اعلام کرد که تولیدکنندگان یا در خاک آمریکا کالای خود را تولید کنند و یا به سراغ کشورهای جایگزین مانند ویتنام و یا اندونزی بروند که مشمول تحریم‌ها نیستند. گوئی که مساله، ملیت تولیدکنندگان آن سوی آب‌ها بوده است و نه لزوما پرداختن به موضوع تولید ملی.

 

آتش‌بس

هفته قبل، دو طرف در ظاهر اعلام آتش‌بس موقت کردند. آمریکا اعلام کرده که عوارض گمرکی کالاهای تولید چین را کاهش می‌دهد، به شرط آنکه طرف مقابل متعهد شود سالیانه 200 میلیارد دلار بیشتر از این کشور کالا وارد کند. چین تا قبل از تیر 97، سالیانه 130 میلیارد دلار کالا از آمریکا وارد می‌کرد که در پی آغاز تنش اقتصادی میان دو کشر، این رقم کاهش چشمگیر یافته بود و با تعیین رویه جدید، باید دید جایگاه کالاهای آمریکایی در بازار 1.3 میلیارد نفری این کشور چه خواهد بود؟

این در حالی است که سایر متحدان ترامپ از ترس تحریم‎های ایالات متحده، تحریم‌های خودساخته‌ای بر کالاهای چینی وارد ساخته‌اند و نتیجه (با توجه به سابقه) قطعا به نفع دولت‌های اروپایی و مانند آنها نخواهد بود.

 


کلیدواژه ها:
چین آمریکا جنگ اقتصادی

ارسال نظر

captcha